آیا گوشته ماه مرطوب است؟

مطالعات جدید بر روی رسوبات آتش‌فشانی کره ماه نشان می‌دهد که سطح داخلی آن بیشتر از آنچه ما فکر می‌کردیم آب دارد. چنانچه عارضه‌های بی‌شماری بر روی سطح ماه وجود دارد اما هیچ‌کدام از آن‌ها دارای آب زیرزمین نیستند. برای دهه‌ها دانشمندان معتقد بودند این بی‌آبی به لایه‌های داخلی ماه هم مربوط می‌شود چرا که طبق نظریه‌های مربوط به پیدایش ماه گوشته آن می‌بایستی آب اندکی داشته باشد، ولی در مطالعات جدید خلاف این فرض مطرح‌شده است. بررسی‌های جدی زمانی شروع شد که طی تحقیقات انجام‌گرفته بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ بر روی نمونه‌های بازگشته از سطح ماه (مأموریت‌های آپولو ۱۵ و ۱۷) آثاری از آب مایع یافت شد. بر اساس مقدار آب موجود در این نمونه‌ها که قابل‌مقایسه با آب موجود در بازالت (خاک آتش‌فشانی) است، محاسبات جدید سیاره شناسان نشان می‌دهد آب در گوشته ماه بیشتر از آنچه تصور می‌کردیم است؛ اما به خاطر محدودیت در نمونه‌های بازگشته از مأموریت‌های آپولو این احتمال هم وجود دارد که خاک همه مناطق ماه یکسان نباشد. در نتیجه میزان آب موجود در نقاط مختلف نیز متفاوت خواهد بود.

بنابراین گروه تحقیقات رو به داده‌هایی آوردند که توسط مدارگرد چاندرا-۱ هند گردآوری‌شده است تا نور بازتابیده از سطح ماه را بازسازی کرده و میزان آب را در نواحی مختلف بررسی کنند. هدف اصلی در این تحقیق بررسی رسوبات آتش‌فشانی موسوم به رسوبات پایروکلاستیک (آذرآواری) است که مواد موجود در لایه‌های زیرین را به مرور زمان به سطح ماه آورده. لازم به ذکر است که این رسوبات در نمونه‌های جمع‌آوری‌شده در مأموریت‌های آپولو وجود ندارند. نکته دیگر جالب‌توجه این است که طول‌موجی که به سبب بازتابش از سطح ماه می‌توان وجود آب را پیش‌بینی کرد همان طول‌موج انرژی حرارتی است که از سطح ماه بازتاب می‌کند! در واقع کار دو چندان می‌شود و ابتدا می‌بایستی اثرات مربوط به تابش‌های حرارتی را از داده‌های چاندرا-۱ حذف و سپس اقدام به اندازه‌گیری آب در سطوح مختلف ماه کنند. با همه این‌ها سؤالات همچنان در مورد نحوه شکل‌گیری کره ماه پا برجاست چرا که وجود آب در ماه به صورت غنی نظریه‌های متفاوتی را پیش می‌کشد.

منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *